سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

351

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

پيش بذمّه وى آمده ولى آن را بجاى نياورده بود . قوله : النسك الذى دخل فيه : ضمير در [ دخل ] به ناسك و در [ فيه ] به [ نسك ] راجع است . قوله : او يطاف عنه للنساء : ضمير در [ عنه ] به محصور راجع است . قوله : بان استطاع فى عامه : ضمير در [ له ] به محصور و در [ عامه ] به حصر راجع است . متن : و لا يسقط الهدي الذي يتحلل به بالاشتراط وقت الإحرام أن يحله حيث حبسه كما سلف . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بواسطه اشتراطى كه در ابتداء احرام نموده وجوب قربانى از وى ساقط نمىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : قبلا گفته شد كه بر محرم مستحب است در اول احرامش با خداوند متعال شرط كند اگر در حين انجام مراسم حج يا عمره مانعى از ادامه اعمال براى وى پيش آيد از احرام خارج شود اكنون ميگوئيم فائده اين شرط اين نيست كه بعد از عروض حصر و اسباب منع وجوب قربانى ساقط شود بلكه وجوب آن به قوت خود باقى است . قوله : الذى يتحلل به : ضمير در [ به ] به [ الهدى ] راجع است . قوله : ان يحلّه : بضم ياء و تشديد لام از باب افعال ضمير فاعلى و مفعولى هردو به ناسك راجع است .